Mercejam Jornalet per manifestar son estrambòrd dins un editorial que parla de la projeccion qu’organizam dijòus lo 19 de febrièr a Tolosa del filme « La lenga defenduda ».
Lo fach d’o projectar dins un espaci de lucha contra l’Estat, la proprietat privada e las dominacions (l’esquat d’activitat L’impasse) fa de segur sens per nosautres que vesèm la lucha per la lenga occitana ligada a totas las autras, lo sistèma escanaire qu’es lo meteis.
Per aquel gèste e d’autres volèm tanben rompre amb una tradicion occitanista institucionala que dempuièi 40 ans isola « la lenga » dels autres combats e se met atal en posicion de flaquesa e de mendicitat cap a un Estat que n’a pas jamai res a fotre pr’amor que li balha pas de moneda nimai de poder.
Es pr’aquò que sèm pas d’acòrdi amb Jornalet quand ditz que cal que « l’administracion « demande perdon » e que « se meta en òbra de politicas valentas e estructuralas per revirar la situacion ».
L’acusacion de l’Estat francés responsable d’aqueste « lingüicide » violent cal pas que mene a sa reabilitacion, sa modificacion, coma s’un simple cambiament politic podriá revirar una situacion estructurala fonsa. La critica de l’Estat la nos cal butar a sa conclusion logica : l’Estat sempre es estat, e serà, una institucion de denegacion dels pòbles al profièch del Capital, e se pòt pas reformar o melhorar de cap de biais dins nòstre sens.
Al contrari aquela acusacion es l’ocasion de crear de situacions novèlas fòra e contra l’Estat, de presa en man dirècta de nòstre destin pel biais de l’auto-organisacion, de las comunas revolucionàrias, de la creativitat autonòma. L’occitanisme d’ara se vòl subreviure a sa mòrt anonciadia pel fascisme qu’arriba cal qu’afirme una estrategia ambiciosa autonòma combativa.
Parlar occitan dins lo monde d’alienacion que coneissèm uèi pòt pas èstre un acte revolucionari en se, la construccion d’una societat nòva – en occitan – si-ben.
-Comuna! febrièr de 2026
imatge: manifestacion contra
l’expulsion d’un esquat a Turin 31/01/2026
